Czasopismo kulturalne - Historia wersji

Tomi: Zabezpieczono "Czasopismo kulturalne" [edit=sysop:move=sysop]

2007-11-13T22:24:35Z

Zabezpieczono "Czasopismo kulturalne" [edit=sysop:move=sysop]

Redakcja o 22:58, 7 lis 2007

2007-11-07T22:58:34Z

Redakcja o 19:10, 25 paź 2007

2007-10-25T19:10:43Z

Redakcja o 16:30, 25 paź 2007

2007-10-25T16:30:57Z

Redakcja o 16:30, 25 paź 2007

2007-10-25T16:30:18Z

Redakcja: Nowa strona: „Kiedy mowa o czasopismach kulturalnych, warto zastrzec, że nie chodzi wyłącznie o czasopisma literackie. Choć najczęściej z literaturą kojarzone, czasopisma kulturalne zajmuj...

2007-10-25T15:10:12Z

Nowa strona: „Kiedy mowa o czasopismach kulturalnych, warto zastrzec, że nie chodzi wyłącznie o czasopisma literackie. Choć najczęściej z literaturą kojarzone, czasopisma kulturalne zajmuj...

Nowa strona

„Kiedy mowa o czasopismach kulturalnych, warto zastrzec, że nie chodzi wyłącznie o czasopisma literackie. Choć najczęściej z literaturą kojarzone, czasopisma kulturalne zajmują się praktycznie wszystkimi dziedzinami sztuki i rodzajami aktywności społecznej. To, co je wyróżnia lub przynajmniej powinno wyróżniać wśród innych pism kształtujących opinię, to poziom refleksji, wysoki, jakkolwiek niesięgający wyżyn abstrakcji właściwych publikacjom naukowym, oraz możliwie niekomercyjne nastawienie. Przy czym kształtowanie opinii następuje nie tylko poprzez publikację tekstów krytycznych bądź analiz, ale także przez dokonywanie prezentacji zjawisk i dzieł artystycznych. Stanowczo nie należy używać do opisu czasopism kulturalnych słowa „niszowe”, które to słowo uwypukla aspekt finansowy przedsięwzięcia czasopiśmienniczego. Czasopismo kulturalne nie może być „niszowe”, gdyż jego wydawca nie nastawia się na wynajdywanie niezagospodarowanych segmentów rynku, a redakcja nie zaspokaja potrzeb odbiorców – raczej próbuje owe potrzeby (jeśli oczywiście można mówić o myśleniu jako potrzebie) w miarę możliwości kształtować, kierując się motywami wyższymi niż merkantylne.”
:::Konrad C. Kęder, CO SIĘ DZIEJE Z CZASOPISMAMI KULTURALNYMI?, „Witryna”, nr 5 (87) z dnia 12 lutego 2004. Pełen tekst znajdziesz [http://witryna.czasopism.pl/gazeta/artykul.php?id_artykulu=307 tu.]

← poprzednia wersja		Wersja z 22:58, 7 lis 2007
Linia 3:		Linia 3:

	„Kiedy mowa o czasopismach kulturalnych, warto zastrzec, że nie chodzi wyłącznie o czasopisma literackie. Choć najczęściej z literaturą kojarzone, czasopisma kulturalne zajmują się praktycznie wszystkimi dziedzinami sztuki i rodzajami aktywności społecznej. To, co je wyróżnia lub przynajmniej powinno wyróżniać wśród innych pism kształtujących opinię, to poziom refleksji, wysoki, jakkolwiek niesięgający wyżyn abstrakcji właściwych publikacjom naukowym, oraz możliwie niekomercyjne nastawienie. Przy czym kształtowanie opinii następuje nie tylko poprzez publikację tekstów krytycznych bądź analiz, ale także przez dokonywanie prezentacji zjawisk i dzieł artystycznych. Stanowczo nie należy używać do opisu czasopism kulturalnych słowa »niszowe«, które to słowo uwypukla aspekt finansowy przedsięwzięcia czasopiśmienniczego. Czasopismo kulturalne nie może być »niszowe«, gdyż jego wydawca nie nastawia się na wynajdywanie niezagospodarowanych segmentów rynku, a redakcja nie zaspokaja potrzeb odbiorców – raczej próbuje owe potrzeby (jeśli oczywiście można mówić o myśleniu jako potrzebie) w miarę możliwości kształtować, kierując się motywami wyższymi niż merkantylne.”		„Kiedy mowa o czasopismach kulturalnych, warto zastrzec, że nie chodzi wyłącznie o czasopisma literackie. Choć najczęściej z literaturą kojarzone, czasopisma kulturalne zajmują się praktycznie wszystkimi dziedzinami sztuki i rodzajami aktywności społecznej. To, co je wyróżnia lub przynajmniej powinno wyróżniać wśród innych pism kształtujących opinię, to poziom refleksji, wysoki, jakkolwiek niesięgający wyżyn abstrakcji właściwych publikacjom naukowym, oraz możliwie niekomercyjne nastawienie. Przy czym kształtowanie opinii następuje nie tylko poprzez publikację tekstów krytycznych bądź analiz, ale także przez dokonywanie prezentacji zjawisk i dzieł artystycznych. Stanowczo nie należy używać do opisu czasopism kulturalnych słowa »niszowe«, które to słowo uwypukla aspekt finansowy przedsięwzięcia czasopiśmienniczego. Czasopismo kulturalne nie może być »niszowe«, gdyż jego wydawca nie nastawia się na wynajdywanie niezagospodarowanych segmentów rynku, a redakcja nie zaspokaja potrzeb odbiorców – raczej próbuje owe potrzeby (jeśli oczywiście można mówić o myśleniu jako potrzebie) w miarę możliwości kształtować, kierując się motywami wyższymi niż merkantylne.”
−	:::Konrad C. Kęder, CO SIĘ DZIEJE Z CZASOPISMAMI KULTURALNYMI?, „Witryna”, nr 5 (87) z dnia 12 lutego 2004. Pełen tekst znajdziesz [http://witryna.czasopism.pl/gazeta/artykul.php?id_artykulu=307 tu.]	+	:::Konrad C. Kęder, CO SIĘ DZIEJE Z CZASOPISMAMI KULTURALNYMI?, „Witryna”, nr 5 (87) z dnia 12 lutego 2004. Pełen tekst znajdziesz [http://witryna.czasopism.pl/gazeta/artykul.php?id_artykulu=307 tutaj.]

@@ Linia 1: / Linia 1: @@
-'''Czasopismo kulturalne''' - publikacja periodyczna, najczęściej dwutygodnik, miesięcznik, dwumiesięcznik lub kwartalnik poświęcona szeroko pojętym problemom kultury. Zasadniczą część czasopism kulturalnych wypełniają materiały własne, to znaczy tworzone na potrzeby danego numeru, są to m.in. teksty literackie (czasopisma literackie) oraz artykuły programowe i problemowe (czasopisma filmowe, teatralne, poświęcone sztukom wizualnym, interdyscyplinarne).
+'''Czasopismo kulturalne''' - publikacja periodyczna (tygodnik, dwutygodnik, miesięcznik, dwumiesięcznik, kwartalnik, rocznik) lub serwis internetowy bądź nieregularnik, poświęcona szeroko pojętym problemom kultury. Zasadniczą część czasopisma kulturalnego wypełniają materiały własne, to znaczy przygotowane przez redakcję i grono współpracowników, oraz prezentacje dokonań twórców.
-Czasopisma kulturalne mają również charakter informacyjny, publikują recenzje nowości wydawniczych, kinowych i teatralnych, a także wiadomości o bieżącym życiu kulturalnym.
+W odróżnieniu od czasopism komercyjnych czasopisma kulturalne w swej działalności, to jest doborze tematów, autorów i artystów, nie są nastawione na zwiększanie nakładu w celu maksymalizacji zysku ze sprzedaży. Z kolei w odróżnieniu od czasopism naukowych, publikacje w czasopismach kulturalnych nie pojawiają się w związku z działalnością badawczą uczelni. Wydawanie czasopisma kulturalnego wiąże się z potrzebą czynnego uczestnictwa w kulturze oraz formowaniem się społeczności, których członkowie podzielają podobne pasje i zainteresowania.
-Rozwój czasopism kulturalnych wiąże się z potrzebą czynnego uczestnictwa w kulturze, formowaniem się społeczności, których członkowie podzielają podobne pasje i zainteresowania i chcą w ten sposób dać im wyraz.
-−
 „Kiedy mowa o czasopismach kulturalnych, warto zastrzec, że nie chodzi wyłącznie o czasopisma literackie. Choć najczęściej z literaturą kojarzone, czasopisma kulturalne zajmują się praktycznie wszystkimi dziedzinami sztuki i rodzajami aktywności społecznej. To, co je wyróżnia lub przynajmniej powinno wyróżniać wśród innych pism kształtujących opinię, to poziom refleksji, wysoki, jakkolwiek niesięgający wyżyn abstrakcji właściwych publikacjom naukowym, oraz możliwie niekomercyjne nastawienie. Przy czym kształtowanie opinii następuje nie tylko poprzez publikację tekstów krytycznych bądź analiz, ale także przez dokonywanie prezentacji zjawisk i dzieł artystycznych. Stanowczo nie należy używać do opisu czasopism kulturalnych słowa »niszowe«, które to słowo uwypukla aspekt finansowy przedsięwzięcia czasopiśmienniczego. Czasopismo kulturalne nie może być »niszowe«, gdyż jego wydawca nie nastawia się na wynajdywanie niezagospodarowanych segmentów rynku, a redakcja nie zaspokaja potrzeb odbiorców – raczej próbuje owe potrzeby (jeśli oczywiście można mówić o myśleniu jako potrzebie) w miarę możliwości kształtować, kierując się motywami wyższymi niż merkantylne.”
 :::Konrad C. Kęder, CO SIĘ DZIEJE Z CZASOPISMAMI KULTURALNYMI?, „Witryna”, nr 5 (87) z dnia 12 lutego 2004. Pełen tekst znajdziesz [http://witryna.czasopism.pl/gazeta/artykul.php?id_artykulu=307 tu.]

← poprzednia wersja		Wersja z 16:30, 25 paź 2007
Linia 4:		Linia 4:


−	„Kiedy mowa o czasopismach kulturalnych, warto zastrzec, że nie chodzi wyłącznie o czasopisma literackie. Choć najczęściej z literaturą kojarzone, czasopisma kulturalne zajmują się praktycznie wszystkimi dziedzinami sztuki i rodzajami aktywności społecznej. To, co je wyróżnia lub przynajmniej powinno wyróżniać wśród innych pism kształtujących opinię, to poziom refleksji, wysoki, jakkolwiek niesięgający wyżyn abstrakcji właściwych publikacjom naukowym, oraz możliwie niekomercyjne nastawienie. Przy czym kształtowanie opinii następuje nie tylko poprzez publikację tekstów krytycznych bądź analiz, ale także przez dokonywanie prezentacji zjawisk i dzieł artystycznych. Stanowczo nie należy używać do opisu czasopism kulturalnych słowa ~~„niszowe”~~, które to słowo uwypukla aspekt finansowy przedsięwzięcia czasopiśmienniczego. Czasopismo kulturalne nie może być ~~„niszowe”~~, gdyż jego wydawca nie nastawia się na wynajdywanie niezagospodarowanych segmentów rynku, a redakcja nie zaspokaja potrzeb odbiorców – raczej próbuje owe potrzeby (jeśli oczywiście można mówić o myśleniu jako potrzebie) w miarę możliwości kształtować, kierując się motywami wyższymi niż merkantylne.”	+	„Kiedy mowa o czasopismach kulturalnych, warto zastrzec, że nie chodzi wyłącznie o czasopisma literackie. Choć najczęściej z literaturą kojarzone, czasopisma kulturalne zajmują się praktycznie wszystkimi dziedzinami sztuki i rodzajami aktywności społecznej. To, co je wyróżnia lub przynajmniej powinno wyróżniać wśród innych pism kształtujących opinię, to poziom refleksji, wysoki, jakkolwiek niesięgający wyżyn abstrakcji właściwych publikacjom naukowym, oraz możliwie niekomercyjne nastawienie. Przy czym kształtowanie opinii następuje nie tylko poprzez publikację tekstów krytycznych bądź analiz, ale także przez dokonywanie prezentacji zjawisk i dzieł artystycznych. Stanowczo nie należy używać do opisu czasopism kulturalnych słowa »niszowe«, które to słowo uwypukla aspekt finansowy przedsięwzięcia czasopiśmienniczego. Czasopismo kulturalne nie może być »niszowe«, gdyż jego wydawca nie nastawia się na wynajdywanie niezagospodarowanych segmentów rynku, a redakcja nie zaspokaja potrzeb odbiorców – raczej próbuje owe potrzeby (jeśli oczywiście można mówić o myśleniu jako potrzebie) w miarę możliwości kształtować, kierując się motywami wyższymi niż merkantylne.”
	:::Konrad C. Kęder, CO SIĘ DZIEJE Z CZASOPISMAMI KULTURALNYMI?, „Witryna”, nr 5 (87) z dnia 12 lutego 2004. Pełen tekst znajdziesz [http://witryna.czasopism.pl/gazeta/artykul.php?id_artykulu=307 tu.]		:::Konrad C. Kęder, CO SIĘ DZIEJE Z CZASOPISMAMI KULTURALNYMI?, „Witryna”, nr 5 (87) z dnia 12 lutego 2004. Pełen tekst znajdziesz [http://witryna.czasopism.pl/gazeta/artykul.php?id_artykulu=307 tu.]

← poprzednia wersja		Wersja z 16:30, 25 paź 2007
Linia 1:		Linia 1:
		+	'''Czasopismo kulturalne''' - publikacja periodyczna, najczęściej dwutygodnik, miesięcznik, dwumiesięcznik lub kwartalnik poświęcona szeroko pojętym problemom kultury. Zasadniczą część czasopism kulturalnych wypełniają materiały własne, to znaczy tworzone na potrzeby danego numeru, są to m.in. teksty literackie (czasopisma literackie) oraz artykuły programowe i problemowe (czasopisma filmowe, teatralne, poświęcone sztukom wizualnym, interdyscyplinarne).
		+	Czasopisma kulturalne mają również charakter informacyjny, publikują recenzje nowości wydawniczych, kinowych i teatralnych, a także wiadomości o bieżącym życiu kulturalnym.
		+	Rozwój czasopism kulturalnych wiąże się z potrzebą czynnego uczestnictwa w kulturze, formowaniem się społeczności, których członkowie podzielają podobne pasje i zainteresowania i chcą w ten sposób dać im wyraz.
		+
		+
	„Kiedy mowa o czasopismach kulturalnych, warto zastrzec, że nie chodzi wyłącznie o czasopisma literackie. Choć najczęściej z literaturą kojarzone, czasopisma kulturalne zajmują się praktycznie wszystkimi dziedzinami sztuki i rodzajami aktywności społecznej. To, co je wyróżnia lub przynajmniej powinno wyróżniać wśród innych pism kształtujących opinię, to poziom refleksji, wysoki, jakkolwiek niesięgający wyżyn abstrakcji właściwych publikacjom naukowym, oraz możliwie niekomercyjne nastawienie. Przy czym kształtowanie opinii następuje nie tylko poprzez publikację tekstów krytycznych bądź analiz, ale także przez dokonywanie prezentacji zjawisk i dzieł artystycznych. Stanowczo nie należy używać do opisu czasopism kulturalnych słowa „niszowe”, które to słowo uwypukla aspekt finansowy przedsięwzięcia czasopiśmienniczego. Czasopismo kulturalne nie może być „niszowe”, gdyż jego wydawca nie nastawia się na wynajdywanie niezagospodarowanych segmentów rynku, a redakcja nie zaspokaja potrzeb odbiorców – raczej próbuje owe potrzeby (jeśli oczywiście można mówić o myśleniu jako potrzebie) w miarę możliwości kształtować, kierując się motywami wyższymi niż merkantylne.”		„Kiedy mowa o czasopismach kulturalnych, warto zastrzec, że nie chodzi wyłącznie o czasopisma literackie. Choć najczęściej z literaturą kojarzone, czasopisma kulturalne zajmują się praktycznie wszystkimi dziedzinami sztuki i rodzajami aktywności społecznej. To, co je wyróżnia lub przynajmniej powinno wyróżniać wśród innych pism kształtujących opinię, to poziom refleksji, wysoki, jakkolwiek niesięgający wyżyn abstrakcji właściwych publikacjom naukowym, oraz możliwie niekomercyjne nastawienie. Przy czym kształtowanie opinii następuje nie tylko poprzez publikację tekstów krytycznych bądź analiz, ale także przez dokonywanie prezentacji zjawisk i dzieł artystycznych. Stanowczo nie należy używać do opisu czasopism kulturalnych słowa „niszowe”, które to słowo uwypukla aspekt finansowy przedsięwzięcia czasopiśmienniczego. Czasopismo kulturalne nie może być „niszowe”, gdyż jego wydawca nie nastawia się na wynajdywanie niezagospodarowanych segmentów rynku, a redakcja nie zaspokaja potrzeb odbiorców – raczej próbuje owe potrzeby (jeśli oczywiście można mówić o myśleniu jako potrzebie) w miarę możliwości kształtować, kierując się motywami wyższymi niż merkantylne.”
	:::Konrad C. Kęder, CO SIĘ DZIEJE Z CZASOPISMAMI KULTURALNYMI?, „Witryna”, nr 5 (87) z dnia 12 lutego 2004. Pełen tekst znajdziesz [http://witryna.czasopism.pl/gazeta/artykul.php?id_artykulu=307 tu.]		:::Konrad C. Kęder, CO SIĘ DZIEJE Z CZASOPISMAMI KULTURALNYMI?, „Witryna”, nr 5 (87) z dnia 12 lutego 2004. Pełen tekst znajdziesz [http://witryna.czasopism.pl/gazeta/artykul.php?id_artykulu=307 tu.]