Redakcja o 11:21, 4 sie 2014

2014-08-04T11:21:52Z

Redakcja o 11:20, 4 sie 2014

2014-08-04T11:20:31Z

Klub Lamus: Utworzył nową stronę „ okładka numeru
13/14 Temat numeru: UPOKORZENIA
OD REDAKCJI. UPOKARZANIE/UPOKORZENIE - ZAMIAST WSTĘPU<...”

2014-06-05T15:10:56Z

Utworzył nową stronę „ okładka numeru 13/14 Temat numeru: UPOKORZENIA OD REDAKCJI. UPOKARZANIE/UPOKORZENIE - ZAMIAST WSTĘPU<...”

Nowa strona

[[Image:LAMUS_13_2014.JPG|thumb|160px|okładka numeru 13/14]]
Temat numeru: UPOKORZENIA 

OD REDAKCJI. UPOKARZANIE/UPOKORZENIE - ZAMIAST WSTĘPU 
 
Adam Świeżyński 
O DWÓCH SPOSOBACH UPOKORZENIA ROZUMU 
 
Jerzy Rossa 
ZWYCZAJNE UPOKORZENIA 
 
Grzegorz Cyran 
PRZYMUS JAKO NARZĘDZIE UPOKORZENIA W CIERPIENIU 
 
Małgorzata Mikołajczak 
UPOKORZENIE JAKO PARAMETR OSADNICZEGO LOSU W POWIEŚCI NEO-POST-OSIEDLEŃCZEJ I REGIONALNEJ LITERATURZE OSADNICZEJ − DWA SCENARIUSZE 
 
Paweł Orzeł 
ECCE NAZARÍO 
 
Honorata Korpikiewicz 
ŻYĆ I UMIERAĆ W PONIŻENIU 
 
Helena Krasowska 
UPOKORZENI OD POWSTANIA. RZECZ O NARODZIE UKRAIŃSKIM 
 
Lech Aleksy Suchomłynow 
UPOKORZANIE INNEGO. OBRAZ XIX-WIECZNEGO PODOLA W POWIEŚCI ANATOLIJA SWYDNYC’KIEGO LUBORACCY 
 
Anna Zielińska 
O REGIONIE LUBUSKIM „TU MÓWIMY NAJCZYSTSZĄ POLSZCZYZNĄ” – CZYLI O PIĘTNIE JĘZYKA 
 
Z prof. Wojciechem J. Bursztą rozmawia Michał Rydlewski 
WOKÓŁ KULTURY UPOKARZANIA, CHAMSTWA I POGARDY 
 
Jarosław Lubiak 
BEZSILNOŚĆ I PRZEMOC ESTETYCZNA ALEKSANDRY SKA 
 
Izabela Kowalczyk 
ALEKSANDRA SKA 
 

OD REDAKCJI 
Kolejny zeszyt pisma jest zawsze wyzwaniem i przygodą – nie wspominając o związanych z tym emocjach i przyjemnościach. Kiedy przystępowaliśmy (październik 2013 r.) do „wymyślania” jego tematu i tytułu, wyobrażałam sobie, że kontekstem dla upokorzeń będzie podskórny, nieco ukryty we współczesnej codzienności (czyt. kulturze) problem nieumiejętności znalezienia się między poczuciem bycia upokarzanym a upokarzaniem innych. Europejska scena polityczna brutalnie rozchwiała wszelkie teoretyczne dywagacje, przypominając podstawową figurę upokarzania słabszego przez silniejszego, zależnego od dominującego.
Obserwowany jednocześnie bezustanny pośpiech, karlenie autorytetów, szalone tempo przemian w sposobie komunikowania się, postępująca degradacja rozmaitych dziedzin i obszarów życia – wszystko to powoduje, że doznajemy też upokorzeń w formie niezrozumienia, braku uwagi, braku „zakorzenienia”, a w efekcie – marginalizacji i poczucia… niemocy. To tragedia osaczonego w sobie człowieka. Rzecz w naszej kulturze trudna do nazwania i wypowiedzenia. Raczej sugerowana za pomocą wieloznacznego, pozaintelektualnego przekazu (obraz, dźwięk), do jakiego angażujemy naszą wyobraźnię i wrażliwość. To obszar najczęściej nie poddający się słowu. 
Upokorzenie/upokarzanie jest narzędziem obosiecznym; upokarzani i my upokarzamy (wyprzedzająco) – przez nieuwagę (nieuważność), nieczułość, lenistwo, zawiść, pospolitą skłonność do łatwego wyładowywania emocji. Kiedyś, jeszcze niedawno – a i dziś jeszcze – łatwym polem odreagowywania własnych frustracji był dla nas świat zwierząt; dziś podobną łatwość dostępu do brutalności oferuje Net/Sieć, porażający niejednokrotnie poziomem agresji i… frustracji.
Właśnie Internet pozwala, by odsłoniła się agresja, by zatriumfowała pospolitość. Liczne i rozmaite fora internetowe świadczą raz o niesłychanym stopniu frustracji użytkowników Sieci, dwa – o zagubieniu tychże, przejawiającym się w łatwości upokarzania adwersarza, zamiast podjęcia próby zrozumienia jego stanowiska. 
Upokorzenie/upokarzanie to stan wstydliwy. Wciąż taki jest. Ale stan ów na naszych wręcz oczach ulega przemianom, które zbliżają go do innej, też przemieniającej się kategorii – obcy/inny. Inność czy obcość wnosiła kiedyś jednoznacznie poczucie niepokoju, nawet zagrożenia czy niepewności. Dziś, choć dawniejsze rozumienie jest wciąż obecne, brać górę nad nim zaczyna pokusa lekceważenia, bagatelizowania i upokarzania. Sprzyja temu właśnie Net, dający poczucie anonimowości (czyt. bezkarności) oraz przekonanie o sile tkwiącej w masowości (ach, ta demokracja!), która swoją arogancją zdeptać może każdą odmienność, każdy autorytet. Doświadczamy tego na co dzień, nawet w sferach tak – zdawałoby się – niepodległych jak Sztuka. Aktualny przykład? Oto masowość „produkcji” pomników (liczne pomniki papieża Jana Pawła II, a z tutejszych – gorzowskich – szkaradka upamiętniająca Józefa Piłsudskiego) sprowadziła cały ten nurt do dziedziny amatorszczyzny i kiczu, czyli obszarów, którymi zajmuje się nie sztuka, lecz folklorystyka. Pomnikowa klęska urodzaju upokarza nie tylko gust widza, ale (może przede wszystkim) postać za pomocą pomnika portretowaną i upamiętnianą. 
Jeśli masowość jest narzędziem upokarzania, to co jest jego istotą i jądrem? Otóż w polskiej tradycji i kulturze wciąż jest obecny konflikt między modernistycznymi dążeniami do otwartości i aktywizacji społecznej a narodowo-religijnymi ideami centralizacji i posłuszeństwa. Postawa pierwsza może prowadzić do anarchizmu, druga – też ostatecznie do rewolty. Do buntu. Do chęci demonstrowania swojej „inności”, próbą bycia „w niszy”, poza głównym nurtem. Inność jest tutaj podstawą mniemania o wyjątkowości i wyższości wobec pospolitej większości. 
W skali społecznej jest to zjawisko coraz bardziej symptomatyczne, choć nie narodziło się ani dziś, ani wczoraj: interesujący obraz tak nacechowanego środowiska daje Stephen Greenblatt, pokazując szczegółowo kulturowy obraz Londynu z czasów Shakespeare’a, szczególnie zaś zblazowaną grupę uniwersyteckich mądrali, skupionych wokół Marlowa, Greena, Watsona, Lodge’a, Nashe’a czy Peele’a. Kiedy czytam o tych młodzieńcach, którzy najczęściej nie dożywali czterdziestki, przychodzą mi na myśl piękni dwudziestoletni z innego czasu albo twórcy i bohaterowie kontestacji, która przyczyniła się do radykalnych przemian społecznych końca ubiegłego wieku.
Czujemy, że dotknęliśmy ważnej kwestii naszej współczesności. Chcemy przyjrzeć się obszarom przyległym i zależnym od upokarzania – już w kolejnym, zimowym zeszycie „Lamusa” w bieżącym roku. • 
 
Redaktor naczelna 
Gabriela Balcerzak 

[[Kategoria:Spisy treści 2014]]

[[Kategoria:Regionalne]] [[Kategoria:Literatura]] [[Kategoria:Sztuka]] [[Kategoria:Fotografia]] [[Kategoria:Teatr]] [[Kategoria:Filozofia i antropologia]] [[Kategoria:Historia]] [[Kategoria:Film]] [[Kategoria:półroczniki]] [[Kategoria:papierowe]] [[Kategoria:Czasopisma 2009]]
[[Kategoria:Czasopisma 2010]]
[[Kategoria:Czasopisma 2011]] [[Kategoria:Czasopisma 2012]] [[Kategoria:Czasopisma 2013]][[Kategoria:Czasopisma 2014]]
[[Kategoria:Spisy treści 2014]]

← poprzednia wersja		Wersja z 11:21, 4 sie 2014
Linia 1:		Linia 1:
−	Przejdź do [[LAMUS]] lub [[:Kategoria:Spisy treści ~~2013~~\|Spisy treści ~~2013~~]]<br />	+	Przejdź do [[LAMUS]] lub [[:Kategoria:Spisy treści 2014\|Spisy treści 2014]]<br />

	[[Image:LAMUS_13_2014.JPG\|thumb\|160px\|okładka numeru<br /> 13/14]]		[[Image:LAMUS_13_2014.JPG\|thumb\|160px\|okładka numeru<br /> 13/14]]

@@ Linia 1: / Linia 1: @@
+Przejdź do [[LAMUS]] lub [[:Kategoria:Spisy treści 2013|Spisy treści 2013]]<br />
 [[Image:LAMUS_13_2014.JPG|thumb|160px|okładka numeru<br /> 13/14]]
@@ Linia 56: / Linia 56: @@
 Gabriela Balcerzak<br />
 [[Kategoria:Spisy treści 2014]]

LAMUS 1 (13) 2014 - Historia wersji

Redakcja o 11:21, 4 sie 2014

Redakcja o 11:20, 4 sie 2014

Klub Lamus: Utworzył nową stronę „ okładka numeru 13/14 Temat numeru: UPOKORZENIA OD REDAKCJI. UPOKARZANIE/UPOKORZENIE - ZAMIAST WSTĘPU<...”

Klub Lamus: Utworzył nową stronę „ okładka numeru
13/14 Temat numeru: UPOKORZENIA
OD REDAKCJI. UPOKARZANIE/UPOKORZENIE - ZAMIAST WSTĘPU<...”