http://katalog.czasopism.pl/index.php?action=history&feed=atom&title=Pro_Arte_online_5_%28118%29_2013 2026-06-03T13:23:27Z Historia wersji tej strony wiki MediaWiki 1.20.2 http://katalog.czasopism.pl/index.php?title=Pro_Arte_online_5_(118)_2013&diff=56236&oldid=prev 2014-11-30T10:44:44Z

<p>Utworzył nową stronę „Przejdź do <a href="/index.php/Pro_Arte_online" title="Pro Arte online">Pro Arte online</a> lub <a href="/index.php/Kategoria:Spisy_tre%C5%9Bci_2013" title="Kategoria:Spisy treści 2013">Spisy treści 2013</a>&lt;br /&gt; ---- [[Image:ProArte_5(118)_2013.jpg|thumb|160px|Okładka numeru 5(11...”</p> <p><b>Nowa strona</b></p><div>Przejdź do [[Pro Arte online]] lub [[:Kategoria:Spisy treści 2013|Spisy treści 2013]]&lt;br /&gt;<br /> ---- <br /> [[Image:ProArte_5(118)_2013.jpg|thumb|160px|Okładka numeru 5(118)/2013]]<br /> <br /> '''FILM'''<br /> <br /> '''Weronika Małaczek - And the world will follow/ To the earth down below[1]'''&lt;br /&gt;<br /> Największe dzieła literatury adaptowane są na kilka, a czasem nawet kilkanaście różnych sposobów. Draculę Brama Stokera czy Romeo i Julię Szekspira przenoszono już na ekran tak wiele razy, że ustalenie dzisiaj dokładnej liczby filmów oraz seriali telewizyjnych czerpiących inspirację z owych książek to wyzwanie wyjątkowe. Niemniej jednak po te same teksty reżyserzy będą sięgać jeszcze za pięć, dziesięć, piętnaście czy sto dwadzieścia siedem lat. Dlaczego?<br /> <br /> '''Angelika Breksa - Wiara, nadzieja i miłość według Ulricha Seidla'''&lt;br /&gt;<br /> Ulrich Seidl wraca na ekrany z ostatnią częścią swojej filmowej trylogii poświęconej trzem chrześcijańskim cnotom: wierze, nadziei i miłości. Austriacki reżyser nadal przytłacza swoich widzów, jednak już nie w tak prowokacyjny czy kontrowersyjny sposób, do jakiego przyzwyczaił nas swoimi poprzednimi filmami.<br /> <br /> '''KSIĄŻKA'''<br /> <br /> '''Joanna Żygowska'''&lt;br /&gt;<br /> Rozmowa między Dużym Księciem i Kaktusicą zdarzyła się w cukierni. O szczęściu dyskutowali przy pączkach, napoleonkach, bajaderkach i kawałkach szarlotki. To wiemy z tekstu. Może jednak warto przyjrzeć się czemuś więcej niż tylko słowom...<br /> <br /> '''Kinga Gąska'''&lt;br /&gt;<br /> Wydawnictwo Poznańskie wznowiło niedawno wydanie książki Ilony Czamańskiej, Drakula. Wampir, tyran czy bohater? Nowe spojrzenie po latach. Publikacja ta w wyczerpujący, ale też skondensowany sposób opisuje powstanie legendy Drakuli, sięgając aż do historii XV-wiecznej Wołoszczyzny.<br /> <br /> '''Emilia Gałczyńska'''&lt;br /&gt;<br /> Każde słowo w powieści Spokój doskonały, jest starannie wykalkulowane. Chociaż mamy wrażenie, że czytamy strzępki wspomnień bohaterów, które są pozornie ruchliwe i niekoniecznie przylegające do siebie, w końcowej fazie książki wszystko zatacza koło, wracamy do punktu wyjścia. Nie przypadkowo Amos Oz od lat jest uznawany za kandydata do Literackiej Nagrody Nobla i jednego z najwybitniejszych współczesnych powieściopisarzy.<br /> <br /> '''MUZYKA'''<br /> <br /> '''Karol Paczkowski'''&lt;br /&gt;<br /> Bill Orcutt to postać najsilniej kojarzona z działającą w latach 90. grupą Harry Pussy, należącą do zjawisk do tego stopnia ekstremalnie niesłuchalnych, granicznych i unikatowych, że szkody na zdrowiu w pełni rekompensuje wywołana przez nie dyskusja (tytuł flagowej EP-ki A: In An Emergency You Can Shit On A Puerto Rican Whore całkiem słusznie dopełnia tę kultowość). Nieco bardziej interesuje mnie jednak twórczość, pod którą Orcutt podpisuje się samotnie, a dokładniej to, że odnotowuje teraz być może najlepszy rok/moment w swojej solowej karierze. Tę zaś w ogromnym uproszczeniu nazwać można kontynuacją szkoły Dereka Baileya, czyli afirmacją wolnej, nieokrzesanej ekspresji gitarowej, stojącej w opozycji wobec wszelkich form uporządkowanej i tradycyjnej gry na instrumencie (jakkolwiek nazwisko Baileya również wyznaczyło swoistą tradycję).<br /> <br /> '''Patryk Szaj - Rap (z) wyczerpania'''&lt;br /&gt;<br /> Rap i jego sobowtór to płyta pod pewnymi względami dla Kidda nietypowa. Założyciel Skweru, który przyzwyczaił nas już do eksperymentów formalnych i treściowych w rodzaju rapowo-breakcore’owo-glitchowej, postmodernistycznej ddekombinacji czy spoken wordowych Dział Zabranych, tutaj powraca do klasycznej formy hip-hopowej. Powraca, zdawałoby się, tylko po to, by obwieścić jej wyczerpanie, by utyskiwać na jej ograniczenia, by definitywnie się z nią pożegnać. Ale przecież chodzi tu o coś więcej: zmaganie z kryzysem, załamaniem czy też niedoskonałością tego rodzaju twórczości, jaką jest rap, przynieść ma w konsekwencji jego odmianę, odnowienie i przełamanie niemocy.<br /> <br /> '''SZKIC'''<br /> <br /> '''Maja Staśko'''&lt;br /&gt;<br /> Nowość, jak sama nazwa wskazuje, jest ki-nowa. Zawsze. Nowość to ruch, to kinetyka, ożywienie w słowie, w obrazie, w dźwięku. Nowość do potęgi drugiej – skoro, wedle Barthes’a, istotą Fotografii może być tylko Nowość, której była nadejściem, to kino tę nowość odnawia w ruchome fotografie. Nowość wydawnicza to nowość kinowa. Nowość kinowa z kolei to pleonazm.<br /> <br /> '''WYWIAD'''<br /> <br /> '''Klaudia Kinowska - Performance to stan umysłu [1]'''&lt;br /&gt;<br /> Performance to przede wszystkim obecność, „dzianie się”, poszukiwanie; to również miejsce spotkań ludzi z wielu dziedzin artystycznych – mam na myśli nie tylko sztuki wizualne, lecz także muzyków, tancerzy oraz twórców bez formalnego wykształcenia artystycznego; to miejsce styku i swoista ziemia niczyja, na której zachodzą najciekawsze zjawiska, zacierają się granice - z Łukaszem Trusiewiczem rozmawiała Klaudia Kinowska.<br /> <br /> [[Kategoria: Spisy treści 2013]]</div>

Magdalena Gajewska